Veelgestelde vragen

Nee. De Sageocratie is geen politieke partij, stelt geen enkele kandidaat voor bij welke verkiezing dan ook, en streeft er niet naar de macht te grijpen in de klassieke zin van het woord.

Zij is een burgerprotocol, een mechanisme van maatschappelijke transformatie gegrondvest op het individuele bewustzijn en de collectieve samenhang. Haar doel is niet te besturen, maar een bestuurswijze achterhaald te maken die niet langer overeenstemt met de werkelijkheid van het hedendaagse menselijke bewustzijn. Het onderscheid is fundamenteel: daar waar een partij de bestaande macht tracht te bezetten, tracht de Sageocratie te verschuiven wat samenlevingen als legitiem beschouwen, tot op het punt waar de structuur van de macht zelf moet evolueren om geloofwaardig te blijven.

Nee. De Sageocratie stelt geen enkel verplicht geloof voor, geen godheid, geen ritueel, geen figuur van spiritueel gezag, geen inwijdingsgemeenschap.

Zij is toegankelijk voor de meest rigoureuze atheïst zoals voor de meest diepgaande mysticus, omdat zij zich richt tot wat waarneembaar, verifieerbaar en deelbaar is, onafhankelijk van ieders metafysische overtuigingen. Een Sageocraat kan atheïst, agnost, boeddhist, christen, moslim, jood, animist of mysticus zijn. De Sageocratie vraagt geen enkele bekering noch enige confessionele aanhankelijkheid.

Zij erkent niettemin een filosofische en spirituele dimensie, uitgewerkt op de pagina Spirituele visie van de site, voor wie een verbinding zoekt tussen hun innerlijk leven en hun inzet in de wereld. Deze dimensie is beschikbaar, niet vereist.

De Sageocratie verzet zich niet tegen andere bewegingen van maatschappelijke transformatie, zij tracht ze niet te absorberen noch te vervangen. Haar eigenheid berust op vier punten die geen nuances van graad zijn, maar verschillen van aard.

• Een nauwkeurig en openbaar protocol : geen algemene filosofie of een collectief streven, maar een democratisch mechanisme met openbare regels: de individuele inschrijving, de wereldwijde telling (zie de telmethode), de drempel, en daarna, in elk land, de beslissing van het volk bij referendum, binnen het kader van zijn democratische instellingen. Het is geen oproep aan het bewustzijn, het is een gestructureerd protocol gegrondvest op de dynamiek van complexe systemen.
• Een geïntegreerde alternatieve waardemaat : de Reliances zijn geen bijkomende lokale munt. Het is een andere manier om waarde te zien: de kwaliteit van een bijdrage erkennen zonder via de marktruil te gaan, en zichtbaar maken wat alle monetaire systemen in de schaduw laten.
• Een wereldwijde dimensie vanaf het begin : de Kanteling die de Sageocratie voorstelt kan niet lokaal zijn. Eén enkel register, een mondiale Wereldkaart, gelijktijdige vertalingen in de voornaamste talen van de wereld: de planetaire dimensie is geen te bereiken ambitie, het is een structurele voorwaarde voor de doeltreffendheid van het project.
• Een samenhang tussen vorm en inhoud : niet-hiërarchisch bestuur, werkelijke transparantie, toegankelijkheid zonder financiële drempel, openheid voor alle culturen. Deze samenhang is geen te bereiken ideaal, het is een grondbeginsel, verifieerbaar en blootgesteld aan kritiek.

Syntonie is het moment waarop elementen die tegenover elkaar leken te staan, ophouden tegenover elkaar te staan. Niemand heeft toegegeven, niemand heeft de knoop doorgehakt: men ziet ze eenvoudigweg, eindelijk, als de delen van eenzelfde geheel. Het is noch consensus, noch unanimiteit, noch compromis.

Anders dan overheersing, een systeem dat zich oplegt, en anders dan versmelting, twee systemen die in elkaar opgaan, bewaart de syntonie de eigenheid van elk terwijl zij een dynamische, aanpasbare en scheppende relatie tot stand brengt.

Binnen het kader van de Sageocratie vervangt de syntonie de concurrentie als fundamentele wijze van relatie tussen individuen, gemeenschappen en instellingen. Zij geldt op alle schalen: de relatie tot zichzelf, tot de anderen, tot de collectieven, tot de instellingen, en tot de natuurlijke systemen waarvan de menselijke samenleving deel uitmaakt. De syntonie is de levende uitdrukking van het eerste beginsel, het bewustzijn van de banden, toegepast op de collectieve beslissing. Het is een van de meest centrale begrippen van het boek. Een beslissing heet pas in syntonie genomen als niemand een bezwaar handhaaft; zo niet, dan wordt er gestemd, en het niet-opgeheven bezwaar blijft samen met de beslissing op schrift staan.

Het boek De Sageocratie, Naar een samenleving gegrondvest op het bewustzijn van de banden en het respect voor het levende is een filosofisch en politiek essay. Het presenteert zich niet als een academische thesis. Het gaat in dialoog met talrijke werken, aangehaald in de loop van de bladzijden of samengebracht in "Om verder te gaan", die het boek niet als een fundament voorstelt, maar als reisgenoten. Onder hen:

• Wat niet langer standhoudt in onze systemen : David Graeber (de schuld als politiek instrument) en David Wengrow (de complexe menselijke samenlevingen die hebben bestaan zonder neerwaartse hiërarchie).
• De beslissing en het denken : Daniel Kahneman (de twee snelheden van het denken) en Robert Kegan (de ontwikkeling van het volwassen bewustzijn voorbij de adolescentie).
• De samenwerking : Frans de Waal (de empathie en de samenwerking ingeschreven in het levende).
• De complexiteit : Edgar Morin, die verwoordt wat de afzonderlijke disciplines niet weten te verbinden.
• De bijdrage en de zin : Mihály Csíkszentmihályi en de toestand van flow: de mens bereikt zijn hoogste niveau van betrokkenheid wanneer hij bijdraagt aan iets wat hem overstijgt, binnen een kader waar zijn bijdrage wordt erkend.
• De economie van het levende : Kate Raworth (de donuteconomie) en Herman Daly (een economie die ophoudt te groeien voorbij wat de planeet kan dragen).
• Het bewustzijn en de aanwezigheid : Richard Davidson, Tania Singer en Matthieu Ricard (de meetbare effecten van de contemplatieve praktijken).
• De spirituele dimensie : Sri Aurobindo (de evolutie van het bewustzijn) en Neale Donald Walsch, wiens werk de visie van de Sageocratie heeft gewekt.

Eenieder, ongeacht zijn nationaliteit, cultuur, religie of politieke overtuigingen, kan Sageocraat worden, op de enige voorwaarde vrij te besluiten zijn leven te richten volgens de drie beginselen van de Sageocratie. De inschrijving staat open vanaf 12 jaar, onder de 15 jaar met de toestemming van een ouder. Alleen volwassenen worden meegeteld voor de drempel die de weg naar een referendum kan openen, omdat zij het zijn die stemmen. De Sageocraat-kaart is voorbehouden aan personen van 18 jaar en ouder. Maar de inschrijvingen beslissen op zichzelf niets: het is het volk dat kiest, bij referendum. Maar de stem van eenieder wordt geteld en gehoord, zodra het e-mailadres bevestigd is: de telmethode legt uit wat er wordt geteld, en hoe.

Er is geen enkel selectiecriterium, geen test, geen verplichte bijdrage, geen opleidingsvoorwaarde. De inschrijving is een daad van persoonlijke samenhang, geen lidmaatschap van een organisatie, geen ideologische aanhankelijkheid, geen militante inzet.

De enige relevante vraag is deze: erken ik dat het huidige kader niet langer volstaat, en kies ik ervoor dit in te schrijven in een georganiseerd collectief streven?

Geen militante inzet, geen bijdrage, geen verplichting tot deelname aan vergaderingen of evenementen. De inschrijving is een persoonlijke burgerdaad: u besluit uw leven te richten volgens de drie beginselen, en u getuigt daarvan door u aan te sluiten bij de wereldwijde teller.

Het is geen lidmaatschap van een politieke beweging. Het is een beslissing van samenhang die ieder op zijn eigen manier belichaamt, in zijn dagelijks leven, naar zijn eigen vermogens en omstandigheden. Het Ethisch Handvest, beschikbaar op deze site, beschrijft twaalf verbintenissen waarnaar ieder ervoor kan kiezen te streven; de inschrijving zelf verplicht tot niets anders dan een positiebepaling. Deze verbintenissen zijn geen van buitenaf opgelegde verplichtingen: het is de praktische vertaling van de drie beginselen in het dagelijks gedrag.

Ja, volledig en zonder voorwaarde. De inschrijving in het wereldwijde register van de Sageocraten is gratis, vereist geen enkele financiële tegenprestatie, en brengt geen enkel later abonnement met zich mee.

De Sageocraat-kaart, uw persoonlijke steunkaart, facultatief en betalend, is afzonderlijk beschikbaar voor wie financieel wenst bij te dragen. Ze steunt het project en geeft geen enkel bijzonder recht: de gratis inschrijving volstaat.

Ja. De bij de inschrijving verzamelde gegevens worden uitsluitend gebruikt voor het beheer van het wereldwijde register en de communicatie van het project. Zij worden nooit verkocht of overgedragen, noch gebruikt voor commerciële, politieke of ideologische doeleinden, en de vereniging deelt ze met niemand: niet met een werkgever, niet met een overheid, niet met een partij, niet met een toekomstige regering, tenzij de wet haar daartoe verplicht. Mocht de vereniging ophouden te bestaan, dan zou deze lijst vernietigd worden, nooit doorgegeven. Ingeschreven zijn, of niet, zal morgen nooit voordeel of nadeel opleveren.

De Wereldkaart van de Sageocraten maakt, wanneer zij geactiveerd zal zijn, enkel de tellers per land zichtbaar, nooit de individuele identiteiten. Elke inschrijving telt, maar blijft vertrouwelijk.

De infrastructuur is beveiligd volgens de geldende normen: regelmatige back-ups, beschermde beheerderstoegang, en permanente waakzaamheid op kwetsbaarheden. De technische versterkingen passen in een benadering van voortdurende verbetering. De bescherming van de gegevens van de ingeschrevenen is een absolute prioriteit van het project.

Ja, op elk moment en zonder voorwaarde. De Sageocratie houdt niemand vast. Een beweging gegrondvest op vrijheid en samenhang kan niet functioneren met leden die er niet vrij voor hebben gekozen erin te blijven.

De verwijdering gebeurt rechtstreeks vanuit uw ledenruimte: een knop "Mijn account verwijderen" is onderaan de pagina beschikbaar. Een bevestiging door invoer van uw e-mailadres wordt gevraagd om elke onbedoelde verwijdering te voorkomen. De verwijdering is onmiddellijk, volledig en onomkeerbaar, uw persoonsgegevens, uw foto en uw Sageocraat-kaart worden definitief gewist.

Ja, op voorwaarde dat men begrijpt wat een kanteling is. Het is geen machtsovername, noch een revolutie. Het is de geleidelijke omkering van het zwaartepunt van een samenleving.

Historisch gezien zijn de diepgaandste maatschappelijke transformaties niet voortgekomen uit oorlogen of verkiezingen, maar uit het moment waarop een voldoende aantal mensen anders begon te functioneren. De afschaffing van de slavernij, de toegang van vrouwen tot burgerrechten, de dekolonisatie, deze kantelingen waren eerst en vooral individuele beslissingen om een onhoudbaar geworden legitimiteit te weigeren.

De Sageocratie stelt een nauwkeurig, vrijwillig en democratisch verifieerbaar protocol voor opdat dit proces zich op een bewuste, samenhangende en geweldloze wijze voltrekt. De onderzoekers die de grote maatschappelijke transformaties bestuderen, sociologen, historici, theoretici van complexe systemen, stellen vast dat een samenleving haar configuratie lange tijd behoudt, zelfs wanneer die faalt, en dan snel kantelt, op een moment dat niet nauwkeurig kan worden voorspeld. Dat werpt licht op waarom een dergelijke kanteling niet alleen mogelijk is, maar samenhangt met wat de geschiedenis ons toont van de grote transformaties.

Het boek legt geen getal vast: het spreekt over het moment waarop, in een land, genoeg volwassenen ingeschreven zijn opdat de bestaande democratische wegen zich kunnen openen. Deze drempel valt niet te herleiden tot een absoluut getal, hij hangt af van de geografische spreiding van de inschrijvingen, van hun voortgang in de tijd, en van de verhouding tussen het aantal Sageocraten en de volwassen bevolking van elk land.

Er moeten twee verschillende drempels worden onderscheiden:

De culturele drempel : betrekkelijk laag, waarboven de beweging zichtbaar, geloofwaardig wordt, en een referentie vormt in de openbare ruimte. Deze drempel kan worden bereikt met een minderheidsfractie van de bevolking, op voorwaarde dat de betrokken personen voldoende zichtbaar, verbonden en samenhangend zijn.

De democratische drempel : die waarbij de inschrijvingen, wanneer ze onder de volwassenen van een land talrijk genoeg zijn geworden, verkozenen ertoe kunnen brengen een officiële procedure op te starten. De inschrijvingen beslissen op zichzelf niets: een vergadering van uitgelote burgers onderzoekt het project in het openbaar, daarna beslist het volk bij referendum, met een ruime meerderheid, minstens twee derde van de uitgebrachte stemmen, met een minimale opkomst die in de ter stemming voorgelegde tekst is vastgelegd, en samen met de herziening van de Grondwet die een dergelijke verandering vereist. Dit alles gebeurt binnen het kader van de democratische instellingen van het land.

De twee drempels volgen elkaar op: de culturele drempel maakt het project geloofwaardig en laat de beweging groeien; de democratische drempel zet deze legitimiteit om in concrete institutionele verandering. De Wereldkaart van de Sageocraten zal deze drempels land per land zichtbaar maken, zodra zij bereikt zijn.

De machtsstructuren bieden weerstand, en het boek benoemt die weerstand van de gevestigde belangen. Maar zij blokkeren de kantelingen niet duurzaam: zij worden erdoor voorbijgestreefd. Sommigen, personen of instellingen, trekken een werkelijk voordeel uit wat bestaat, en sommige van hun argumenten verdienen het gehoord te worden. Maar de weg loopt ook via verkozenen die bereid zijn de deur te openen voor de keuze van het volk, niet om de macht te grijpen, maar om haar aan het volk terug te geven.

Wat de Sageocratie opbouwt is geen aanval. Het is een omkering van legitimiteit, het moment waarop het oude kader meer kost dan het oplevert, omdat een samenhangender alternatief voldoende zichtbaar is geworden. Op dat moment verandert de macht van aard: niet door omverwerping, maar door veroudering.

De uitvoerige argumentatie wordt uitgewerkt op de pagina Begrijpen zonder geloof.

Eerlijk gezegd: zij kan zich daar niet op dezelfde manier verspreiden. Het inschrijvingsmechanisme dat op deze site wordt beschreven veronderstelt een minimum aan burgerlijke vrijheid. Daar waar een regime de toegang tot de site blokkeert, de gebruikers bespiedt of wie zich inschrijft vervolgt, kan het democratische mechanisme niet rechtstreeks functioneren.

Maar dat betekent niet dat de Sageocratie deze samenlevingen niets te zeggen heeft. Want zij richt zich niet tot de regimes. Zij richt zich tot de mensen.

In elke samenleving, zelfs de meest gesloten, bestaat er een bevolking, vaak een meerderheid, eenvoudigweg zwijgend, die ernaar verlangt anders te leven. Die de tegenstrijdigheden ziet van het systeem waarin zij leeft. Aan deze bevolking biedt de Sageocratie wat zij bieden kan: het bewijs dat het mogelijk is. Een bewijs dat circuleert, ondanks de filters, via de diaspora's, via de reizen, via de beelden, via de vergelijkingen.

De Berlijnse Muur is niet gevallen omdat een westerse generaal hem omverwierp. Hij is met name gevallen omdat, na tientallen jaren, de kloof tussen wat de regimes van het Oostblok beloofden en wat hun burgers bij hun buren konden waarnemen onhoudbaar werd.

De Sageocratie is, in deze samenlevingen, de zichtbare horizon. Geen strategie van inmenging. Een samenhang die van ver te zien is. En de mensen hebben, overal, uiteindelijk het laatste woord.

Ja. Een samenleving gegrondvest op het respect voor het levende is geen samenleving zonder verdediging.

Een sageocratisch land behoudt verdedigingskrachten. Maar zij veranderen van aard. Zij worden strikt defensief: geen enkele doctrine van agressie, geen enkele preventieve oorlog, geen enkele territoriale uitbreiding. Hun opdracht is het grondgebied, de maritieme en luchtruimten, de vitale infrastructuren te beschermen, en, een steeds crucialer domein, de digitale soevereiniteit. Hun doctrines zijn openbaar en worden besproken: alleen wat levens in gevaar zou brengen als het werd onthuld, blijft geheim, onder toezicht van een onafhankelijke instantie. De toevlucht tot geweld blijft mogelijk, in laatste instantie, met evenredigheid, en in het volle besef van wat het inhoudt.

Dit standpunt past in een oud debat. Gandhi verdedigde een bijna absolute geweldloosheid, een standpunt van een immense morele kracht, dat de geschiedenis heeft veranderd. Sri Aurobindo, een andere grote figuur van de bewuste transformatie, droeg een ander onderscheidingsvermogen: in bepaalde omstandigheden, geconfronteerd met werkelijk vernietigende krachten, komt niets doen in naam van het pacifisme erop neer het ergste te laten gebeuren.

De Sageocratie integreert dit onderscheidingsvermogen. Zij is niet pacifistisch in de absolute zin. Zij is niet-agressief : wat niet hetzelfde is. Er is een tijd voor het woord. Een tijd voor de bemiddeling. En soms, een tijd om vastberaden te beschermen wat beschermd moet worden.

De horizon is wel duidelijk: een wereld zonder legers. Voor een land dat kernwapens bezit, ligt de keuze om ervan af te zien bij het volk: het is een van de eerste vragen die het zal worden voorgelegd. En kiezen voor de Sageocratie betekent uittreden uit elk militair bondgenootschap: het is het land, altijd door de stem van zijn volk, dat beslist of het deelneemt aan het conflict van een ander. Een blok verlaten betekent niet een aangevallen buurland alleen laten: het is het volk dat telkens beslist of het die buur te hulp komt wanneer die erom vraagt.

Laatste eerlijkheid: de Sageocratie pretendeert niet de actieve gewapende conflicten op te lossen, noch de situaties van onmiddellijk politiek geweld. Zij handelt stroomopwaarts, op de voorwaarden die de onevenwichten voortbrengen waarvan het geweld vaak de uitkomst is. Dit boek belooft geen onmiddellijke vrede. Het beschrijft hoe de voorwaarden voor vrede op te bouwen.

De Reliances zijn de gesitueerde erkenning van een werkelijke bijdrage aan het evenwicht van het levende. Geen munt, geen punten, geen beoordeling: zij worden niet gekocht, niet opgestapeld, niet gerangschikt. Zij openen verantwoordelijkheden, nooit een groter deel van wat schaars is.

Drie woorden bepalen ze:

• Erkenning : geen meting. Men kwantificeert een bijdrage niet als een productie. Men erkent haar zoals zij is.
• Gesitueerd : niet universeel. Een bijdrage heeft een waarde in een gegeven context, op een gegeven moment. Wat een collectief dient is niet hetzelfde als wat een ander dient.
• Werkelijk : niet symbolisch. Een welwillende intentie genereert geen Reliance. Enkel wat daadwerkelijk een effect voortbrengt wordt erkend.

Drie eigenschappen kenmerken ze structureel:

• Zij stapelen zich niet op : zij vergezellen de bijdrage in haar duur, en vervagen wanneer deze ophoudt: wat vervaagt, zijn de verantwoordelijkheden die zij openden; het bewijs van wat werd erkend, blijft.
• Zij zijn niet overdraagbaar : wat bij een persoon werd erkend blijft aan hem verbonden.
• Zij zijn niet inwisselbaar : men kan ze noch tegen geld inruilen, noch in kapitaal omzetten.

Hun volledige architectuur wordt uitgewerkt in het boek. Hun werkelijke invoering zal geleidelijk gebeuren, naarmate de beweging de noodzakelijke drempels bereikt.

Nee, de Reliances zijn geen munt en vervangen het geld niet. Maar op de weg die het boek beschrijft, houdt de oude munt, vanaf de dag waarop de Kanteling in werking treedt, op een datum die na de beslissing van het volk wordt vastgelegd en vooraf aangekondigd, op wettig betaalmiddel te zijn binnen het sageocratische land: zij wordt vervangen door een overgangsmunt die specifiek voor de overtocht is gecreëerd. De tegoeden in de oude munt worden niet omgezet: wat buiten het land zijn waarde behoudt, gaat, in ruil voor de gemeenschappelijke compensatie, naar een gemeenschappelijk fonds voor de buitenlandse uitwisselingen, dat iedereen ten goede komt. Via de gemeenschappelijke compensatie, één regel, voor iedereen dezelfde, ontvangt ieder in overgangsmunt de waarde van wat hij niet meer bezit, tot een plafond dat het volk vastlegt. Dit is slechts één mogelijke weg: niets hiervan is vandaag van toepassing, en niemand wordt uitgenodigd zijn contracten niet langer na te komen.

Op die dag bekrachtigt het land drie zaken tegelijk:

• De essentiële gemeengoederen zijn gewaarborgd, een deel van de voedingsmiddelen die essentieel zijn voor een gezond leven, dat met de tijd groeit, huisvesting, zorg, onderwijs, basiskleding, energie, water, toegang tot communicatiemiddelen. Zonder voorwaarde, zonder tegenprestatie. Niemand kan nog onder een bestaansminimum vallen.
• De Reliances treden in werking als systeem van erkenning van de bijdragen (zie de vorige vraag).
• Een overgangsmunt, digitaal, wordt gecreëerd. Elke volwassen inwoner ontvangt een identiek startkapitaal, elke maand uitgekeerd, afgesteld om de waardigheid voorbij de gemeengoederen te verzekeren; kinderen ontvangen een kleiner deel, dat bij hun meerderjarigheid wordt aangevuld. Zij geeft toegang tot wat nog niet door de gemeengoederen wordt gedekt, ambachtelijke producten, persoonlijke diensten, uitwisselingen tussen gebieden.

Deze overgangsmunt gehoorzaamt aan drie structurele regels die haar radicaal verschillend maken van het klassieke geld:

• De filter van het levende : zij kan enkel worden gebruikt voor producten en diensten die het levende respecteren. Deze filter spant zich nauwer aan naarmate de alternatieven beschikbaar worden. Hij betreft wat de producenten en de handelaars aanbieden, nooit wat ieder koopt.
• Een munt die wegsmelt : wat men ervan bewaart, neemt af met de tijd (in de orde van 2% per jaar in het begin, tot ongeveer 10% na een veertigtal jaren). Zij verhindert vanaf het begin de opstapeling, het oppotten en de speculatie.
• De niet-inwisselbaarheid met de buitenlandse munten : zij is tegen geen enkele buitenlandse munt inwisselbaar, in geen van beide richtingen; zij kan niet worden gekocht of doorverkocht. Enige uitzondering, vast en voor iedereen gelijk: het gastaandeel dat een bezoeker ontvangt in ruil voor zijn gastbijdrage. Zij bestaat enkel in de binnensfeer, wat het sageocratische land beschermt tegen speculatieve aanvallen.

In de loop van veertig tot vijftig jaar, naarmate de gemeengoederen zich uitbreiden en de Reliances hun volle plaats innemen, verliest de overgangsmunt geleidelijk haar nut en verdwijnt zij. Aan het einde van de overgang blijven enkel de gemeengoederen en de Reliances over.

En binnen deze algehele logica houden de activiteiten die het levende aantasten, giftige producten, speculatie, activiteiten die hun schade afwentelen op het levende en op anderen, corruptie, op te worden gevoed: zij kunnen geen Reliances genereren, noch in de overgangsmunt circuleren. Dat is wat het boek een uitdoving zonder geweld noemt: niet in de eerste plaats een verbod, maar een samen gekozen regel, niet langer betalen wat vernietigt.

De Sageocratie, Naar een samenleving gegrondvest op het bewustzijn van de banden en het respect voor het levende, van Yannick Costechareyre, verschijnt in september 2027. De Franse tekst is voltooid; de komende maanden zijn gewijd aan de redactionele voorbereiding ervan en aan de voorstelling aan de pers en de boekhandel.

De op sageocracy.org ingeschreven personen worden bij voorrang ingelicht over de verschijning, nog vóór de algemene openbare bekendmaking.

Omdat dat de tijd is voor een zorgvuldige uitgave. De tekst is voltooid: hij moet nog worden voorbereid voor de druk en worden voorgesteld aan de pers en de boekhandel.

Die tijd is nodig voor het werk aan de tekst (redactionele lezing, correctie, controle van citaten en verwijzingen, opmaak, omslag, drukproeven) en voor de voorbereiding van de verschijning. Journalisten ontdekken een boek enkele maanden voordat het verschijnt: de persdienst moet het werk kunnen voorstellen aan redacties, radio en televisie, en boekhandelaars moeten het kunnen lezen voordat ze het aanbevelen.

De keuze voor september heeft twee redenen. De rentrée na de zomer is in Frankrijk een van de grote momenten van het boekenjaar, waarop boekhandelaars, critici en lezers bijzonder aandachtig zijn voor nieuwe titels. En het voorjaar van 2027 staat in het teken van de Franse presidentsverkiezingen, die de aandacht van de media en van het publieke debat zullen opeisen. Een boek dat de manier onderzoekt waarop wij samen beslissen, verdient het om op zichzelf gelezen te worden, en niet als zomaar een stem in een verkiezingscampagne.

Ja, dat is juist de roeping van het project. Het zal in vele talen vertaald worden.

Ook elke buitenlandse editie vraagt haar eigen tijd voor vertaling en voorbereiding. De ingeschreven personen worden ingelicht over elke nieuwe verschijning in hun taal.

Het boek is nog niet beschikbaar voor het publiek: het verschijnt in september 2027. De site stelt er de grondslagen, de beginselen en de essentiële mechanismen van voor, voldoende volledig om het project te begrijpen en zich erbij aan te sluiten, voldoende sober om zin te geven het boek in zijn geheel te lezen wanneer het verschijnt.

De Wereldkaart van de Sageocraten is een wereldkaart die het aantal ingeschrevenen per land zichtbaar maakt. Elke inschrijving wordt geregistreerd, gedateerd en geolokaliseerd vanaf haar indiening. Zij wordt verbonden aan een woonstad, vrijwillig opgegeven door de ingeschrevene bij zijn inschrijving.

De tellers per land zullen openbaar worden gemaakt wanneer de beweging een werkelijk betekenisvolle drempel op internationale schaal zal hebben bereikt. Deze keuze is die van de samenhang: cijfers hebben enkel zin wanneer zij een werkelijke dynamiek weerspiegelen op de schaal waar zij telt.

In afwachting wordt elke inschrijving geregistreerd, gedateerd, en zal zij meetellen wanneer de tijd daar is.

Omdat cijfers tonen zin heeft wanneer zij werkelijk kunnen zijn op de schaal waar zij tellen. Een beweging die enkele honderden ingeschrevenen in enkele landen toont, schept een indruk van broosheid die juist de mensen kan ontmoedigen die zich bij een zichtbaarder beweging zouden hebben aangesloten.

De logica van de drempel is geen afwachtendheid. Het is dezelfde logica die het boek beschrijft met betrekking tot de Kanteling zelf: de tijd nemen om te groeien, opdat de zichtbaarheid, wanneer zij komt, haar volle effect voortbrengt. Elke vandaag geregistreerde inschrijving zal meetellen in het historische register van de beweging, als het bewijs dat zij bestond vóór zij bekend was.

Verscheidene vormen van steun zijn mogelijk en evenzeer kostbaar.

• De site en het project delen in zijn omgeving, in zijn persoonlijke en professionele netwerken, in zijn gemeenschappen, bij de personen voor wie het project kan resoneren. De organische verspreiding, gedragen door personen die over het project spreken vanuit hun eigen overtuiging, is de vorm van communicatie die het meest samenhangt met de beginselen van de Sageocratie.
• Financieel bijdragen : het project wordt vandaag gedragen door de vereniging Sageocratie Internationale, zonder investeerder noch extern belang; het platform is gemaakt, en wordt beheerd, door de vennootschap Aubremont, die de auteur leidt en waarin zijn echtgenote vennoot is, volgens een overeenkomst die de raad van de vereniging heeft goedgekeurd zonder dat de auteur of zijn echtgenote aan de stemming deelnamen. De komende werven, platform van de Reliances, internationale redactionele verspreiding, opschaling van de Wereldkaart, roepen wie ervoor kiest eraan deel te nemen. Elke bijdrage dient de ontwikkeling van het project; het gebruik van de middelen, met inbegrip van wat de vennootschap van de auteur ontvangt, zal op deze site worden gepubliceerd.
• Een samenwerking voorstellen : redactioneel, academisch, institutioneel of organisatorisch, via het contactformulier, indien uw organisatie waarden en praktijken deelt die samenhangen met de beginselen van de Sageocratie.

De pagina Het project steunen beschrijft het geheel van deze vormen van bijdrage in detail.