Mwanamume huamka saa kumi na mbili kila asubuhi, huendesha gari dakika arobaini, hukaa mbele ya kompyuta na kufanya anachotakiwa. Huchuma vizuri, ana hadhi: kwenye karatasi, anafanya kazi. Kilomita chache kutoka pale, mwanamke humhudumia mama yake mgonjwa muda wote. Hapokei mshahara wowote, mchango wake hauonekani katika kiashiria chochote. Mmoja hufanya kazi kwa maana ambayo mfumo huielewa; mwingine huchangia, lakini ni wa kwanza tu anayetambuliwa. Sageokrasia huanzia hasa kwenye pengo hilo.
Kazi, iliyofinywa hadi kile kinacholipwa
Katika jamii zetu, dhana ya kazi imefungiwa katika ufafanuzi finyu sana: kazi ni kile kinacholeta malipo, kile kinachoingia katika mkataba, kile kinachoweza kutangazwa na kuhesabiwa. Kilichobaki chote hukaa pembeni. Uangalizi anaopewa mpendwa, elimu ambayo wazazi huwapa watoto wao, uangalifu kwa jirani aliyetengwa, uhamishaji wa maarifa, utunzaji wa bustani ya pamoja: hakuna kati ya hivyo kilicho kazi machoni pa mfumo, na hata hivyo ndicho kinachoishikilia jamii. Ufafanuzi huu si wa upande wowote. Kile asichokitambua huishia kuwa hafifu, kisha hutoweka. Hivyo tumezalisha dunia ambapo ajira zisizo na maana hulipwa vizuri na michango ya msingi haitambuliwi hata kidogo.
Kutoka kufanya kazi hadi kuchangia
Sageokrasia huhamisha neno kuu. Kufanya kazi hutoa nafasi kwa kuchangia. Tofauti huonekana ndogo; hubadilisha mengi. Kufanya kazi ni kutekeleza shughuli iliyofungwa na mkataba na yenye malipo. Kuchangia ni kila kinachosaidia, kinachotegemeza, kinachotengeneza, kinachopokeza, kinachotuliza au kinachofanya mambo yawezekane. Kazi ni kundi la kiutawala; mchango ni uhalisia hai. Mtu hajiulizi tena «je, ninachofanya hulipwa?», bali «je, ninachofanya huleta kitu?». Kwa shukrani za Reliance, mchango huu halisi huwa dhahiri na kutambuliwa, katika namna zake zote. Malipo si tena njia pekee ambayo jamii inayo ya kumwambia mtu kwamba anachofanya kina maana.
Na utu, basi?
Linabaki swali ambalo kila mabadiliko ya kiuchumi lazima liyakabili: hufikaje yule asiyeweza kuchangia, mtoto, mgonjwa mahututi, anayepitia msiba, mzee sana? Jibu ni bayana, nalo ndilo linaloitofautisha Sageokrasia na kila itikadi iliyotaka kuufungamanisha thamani ya uhai na manufaa yake: fursa ya chakula, makazi, matibabu na elimu haiegemezwi kamwe kwenye mchango. Kutambua mchango, ndiyo; kuufanya utu uwe na masharti, kamwe. Jinsi mabadiliko haya yanavyogeuza kwa uhalisia uhai mmoja, familia moja, mtaa mmoja, kitabu kitakachochapishwa kitaisimulia; makala hii huufungua tu mlango wake.